okruchy rzeczywistości, strzępy czasu

okruchy rzeczywistości, strzępy czasu. a w nich septe. septe blogowe, naukowo-instytutowe, ucząco-uczelniane. septe ‘dobry i mądry przyjaciel’, septe-konsultant, septe-potomek, septe-wolontariusz. septe piszące, publikujące, sąsiadujące, znane, lubiane, obce. prawdziwe wielosepte.
a jednak czegoś w tym wszystkim brakuje. nie ma ciągłości. septe ma wrażenie, że istnieje naprawdę tylko w interakcjach z innymi, z otoczeniem. pozostawione samo ze sobą septe-septe znika w bezmiarach międzyczasu, międzyświatów, międzyrzeczywistości. tak jest od zawsze i do tej pory septe przyjmowało to jako oczywistość.
ale septe chyba zaczęło się starzeć. septe łapie się na tym, że samo zaczyna tworzyć interakcje. np. komentując rzeczywistość. rzeczywistość? nie, nie rzeczywistość. komentując/postrzegając fakty. Ortega y Gasset napisał „rzeczywistość nie jest podarunkiem, jaki fakty sprawiają człowiekowi”. faktycznie nie jest. więc septe samo sobie robi podarunki i tworzy rzeczywistości – dla, choćby pozornej, interakcji, by choć na chwile zaistnieć. ale zaistnieć dla kogo? dla siebie, czy dla świata?
czyżby septe zaczęło się obawiać niepamięci o sobie? septe nawet nie wie, kiedy stało się to jakoś ważne. a jednak stało się, mimo że septe wie, że przez jakiś czas będzie pamiętane – septe napisało sporo artykułów, dwie książki, opracowało kilka strategii, które za jakiś czas być może nawet ‘wejdą’ do podręczników, jako godne uwagi cases. czy to mało? nie. więc nie w tym problem. w takim razie w czym?
jak to mądrze ktoś kiedyś powiedział – najważniejsze, to umieć zadać właściwe pytanie, bo to właśnie w nim tkwi co najmniej połowa odpowiedzi.
septe czuje, że zadało właściwe pytanie. septe poczeka – druga połowa odpowiedzi kiedyś pewnie przyjdzie do septe.

septe zamurowane

septe właśnie usłyszało, jak rektor Gowin dziękuje bliźniakom Kaczyńskim za ingerencję i pomoc w rozwiązaniu ‘tej sprawy’ [Wielgusa].
a septe myślało, że Konkordat rzeczywiście gwarantuje KK autonomię w Polsce.

naprawdę zaczyna drażnić septe brylowanie Terlikowskiego w mediach w roli ‘jedynego słusznego’ komentatora, sędziego i autorytetu uprawnionego do oceny moralnej wszystkich i wszystkiego – Wielgusa, homilii Glempa i wystąpień/komentarzy innych hierarchów KK.

kanał religijny w TVN

kilka dni temu septe przeczytało w wirtualnych mediach tytuł “TVN stworzy kanał religijny”. septe nawet się ucieszyło i z podziwem pomyślało o Walterze. ekumenizm ekumenizmem, tolerancja religijna, tolerancją religijną, ale tak naprawdę poza słowami i wspólnymi mszami ‘od święta’ niewiele się dzieje, by nie pozostały one jedynie w strefie ‘przesłań duszpasterskich’ [septe może się mylić, septe pisze o działaniach, o których mogło przeczytać w mediach, bowiem septe nie praktykuje].
septe natychmiast wyobraziło sobie, że ‘kanał religijny’ dotyczyć będzie różnych religii i nawet zastanawiało się, czy czas antenowy będzie podzielony pasmowo, dniami, czy np. tematycznie [septe bardzo by sie podobało, gdyby to był właśnie podział tematyczny, by oglądający mogli zobaczyć jak wiele wspólnego mają różne kościoły/religie [chrześcijańskie i niechrześcijańskie] i czym różnią się między sobą – taka analiza porównawcza podana przystępnym językiem i poparta przykładami ;>
gdy już to wszystko septe sobie pomyślało i wyobraziło [septe szybko myślało] zabrało się za czytanie artykułu. i… niestety, cały apetyt septe na kanał religijny minął, jak ręką odjął. bo nie będzie to żaden ‘kanał religijny’ lecz jedynie ‘kanał tematyczny o profilu katolickim’.
i bardzo przykro zrobiło się septe, gdy zobaczyło, jak Duch Ekumenizmu bierze delikatnie pod rękę Tolerancję Religijną i odchodzą wolnym krokiem, z pochylonymi ramionami i myślą ‘jeszcze nie tu, jeszcze nie teraz’. szkoda, prawda?

ps.

okropnie pompatycznie septe skończyło ten wpis o Wielgusie, ale tak właśnie [pompatycznie] pomyślało się septe.

jednak męczy septe jedno pytanie.
jak septe przypuszcza, w momencie ogłoszenia przez Watykan nazwiska nominata kilku dziennikarzy ruszyło do IPN. z całą pewnością Terlikowski z Rzepy. ale co z kimś z Gazety Polskiej? dostali i opublikowali wiadomość o ‘czarnej przeszłości’ Wielgusa ZANIM odnaleziono jego teczki. zdecydowali się na druk paszkwilanckiego artykułu [nie popartego żadnego dowodami]. to, że na końcu okazało się, że byli bliscy prawy, a może wręcz napisali prawdę, to zupełnie inna sprawa. GP ma wielce zaprzyjaźnione i wyjątkowo dobrze poinformowane przeciekowisko – septe bardzo by chciało wiedzieć, kogo. pierwszy, który oczywiście przychodzi na myśl, to asystent Macierewicza, ale…
a swoja drogą – co dzieje się ze śledztwem w sprawie przecieków z prac Komisji Likwidacyjnej WSI? zmarło śmiercią naturalna, czy gwałtowną?

Roma locuta, causa finita?

kątem oka i skrawkiem ucha septe oglądało przemianę oświadczeń abp Wielgusa od “wcale” poprzez ‘troszeczkę’ aż do “świadomie współpracowałem” [„uwikłałem się” sic!]. septe nawet przez chwilę zastanawiało się, czy abp Wielgus nie jest wręcz modelowym przykładem klasycznego przypadku wyparcia z pamięci zbyt bolesnych faktów, ale odrzuciło to wyjaśnienie. natomiast przez te kilka dni coraz częściej w głowie septe pojawiał się, wcale nie śmieszny, obrazek arcybiskupa szarpanego przez dwie grupy. Raz był bardziej po jednej, drugi raz po drugiej stronie. A wśród szarpiących septe widziało [bardzo dziecinnie zapewne] po lewej, upadłe, czarne anioły, biskupów, ojców, braci i księży [o twarzach septe nie chce pisać, kto zaciekawiony, zapewne sam się domyśli], a po prawej, białe anioły, niektóre gniewne inne zasmucone, biskupów, ojców, braci i księży [o twarzach j.w.]. A przed nimi tłum kręcący głowami [jak podczas rozgrywek Wielkiego Szlema na Wimbledonie]. kibice. dziwny to był obrazek i za nic nie chciał odczepić się od septe.
i nagle wczoraj septe usłyszało coraz częściej pojawiające się w komentarzach stwierdzenie, że tak naprawdę to wszystko ’przez złych doradców’, ale na szczęście pojawili się ‘dobrzy doradcy’ i dzięki nim abp zmienił swoją pamięć o przeszłości. Arcybiskup marionetka?
septe nie chce osądzać. abp złożył rezygnację, papież ją przyjął [septe jest pod wielkim wrażeniem szybkości reakcji papieża]. metropolia warszawska znowu z wakatem. i teraz abp pewnie ‘zejdzie z polskich oczu’, a papież znajdzie nowego kandydata [ciekawe, czy tego samego, którego nie sugerował Kaczyński J. podczas wizyty w Rzymie?] – sprawa metropolity warszawskiego zostanie zamknięta. Roma locuta, causa finta. ale… chyba nie tym razem. septe sądzi, że polski KK już nigdy nie będzie taki, jaki był przed nominacją abp Wielgusa na stanowisko metropolity warszawskiego.
Roma locuta, causa non finta.